{"@context":{"dc":"http:\/\/purl.org\/dc\/elements\/1.1\/","skos":"http:\/\/www.w3.org\/2004\/02\/skos\/core#","skos:broader":{"@type":"@id"},"skos:inScheme":{"@type":"@id"},"skos:related":{"@type":"@id"},"skos:narrower":{"@type":"@id"},"skos:hasTopConcept":{"@type":"@id"},"skos:topConceptOf":{"@type":"@id"}},"@id":"https:\/\/terminologias.filo.uba.ar\/apps\/linguistica\/skos\/1501","@type":"skos:Concept","skos:prefLabel":{"@language":"es","@value=":"an\u00e1lisis"},"skos:inScheme":"https:\/\/terminologias.filo.uba.ar\/apps\/linguistica\/","dct:created":"2022-12-24 16:32:00","dct:modified":"0000-00-00 00:00:00","skos:scopeNote":[{"@lang":"es-ES","@value":"Se denomina an\u00e1lisis al m\u00e9todo que permite dado un enunciado descubrir sus unidades (signo, morfema, palabra) y las relaciones en que se basan dichas unidades (relaciones sintagm\u00e1ticas, asociativas, oposici\u00f3n, distribuci\u00f3n). Fuente: [MARTINET, 1972] Martinet Andr\u00e9, dir (1975) La ling\u00fc\u00edstica: gu\u00eda alfab\u00e9tica. Barcelona: Anagrama. 2da ed "}]}